ΠΛΑΚΟΥΡΑ

9/3/09

7/3/09

Όταν χαράζει στο Αιγαίο....

[...] Σ’ αιγαιοπελαγίτικο
πηγαίνω ακρογιάλι
πάμε μαζί και δεν θα θες
ποτέ να φύγεις πάλι [...]

6/3/09

Greenpeace: Σε κίνδυνο τα λιβάδια της Ποσειδωνίας στην Άνδρο

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ GREENPEACE

Αθήνα, 5 Μαρτίου 2009

ΚΑΤΑΦΥΓΙΟ ΖΩΗΣ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ!

H Greenpeace τεκμηριώνει την ανάγκη δημιουργίας θαλάσσιου καταφυγίου στις Κυκλάδες

Η Greenpeace ανακοίνωσε σήμερα σε συνέντευξη τύπου τα αποτελέσματα της χαρτογράφησης που είχε λάβει χώρα τον προηγούμενο Ιούνιο στα νερά της Άνδρου κι αφορούσε μέρος ενός από τα σημαντικότερα θαλάσσια οικοσυστήματα της Ελλάδας, των λιβαδιών της Ποσειδωνίας. Για πρώτη φορά οι αλιείς, η επιστημονική κοινότητα και μια περιβαλλοντική οργάνωση ενώνουν τις δυνάμεις τους για να τονίσουν την ανάγκη δημιουργίας θαλάσσιου καταφυγίου στο Αιγαίο.

Οι παράκτιοι αλιείς των Κυκλάδων, βλέποντας συνεχώς τη θάλασσά τους να καταστρέφεται και τα αλιευτικά αποθέματα να μειώνονται, πήραν το μέλλον στα χέρια τους. Αποφάσισαν να χαρτογραφήσουν τα λιβάδια της Ποσειδωνίας για να προστατεύσουν τα ψάρια της περιοχής τους, κάτι που έπρεπε να είχε κάνει το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης εδώ και καιρό.

Τα λιβάδια της Ποσειδωνίας (Posidonia oceanica) έχουν τεράστια περιβαλλοντική σημασία για τις θάλασσες της Ελλάδας, αποτελώντας καταφύγιο για περισσότερα από 1.200 θαλάσσια είδη και παίζοντας καταλυτικό ρόλο στην υγιή κατάσταση των θαλάσσιων οικοσυστημάτων. Χαρακτηρίζονται από τους επιστήμονες δάση της θάλασσας επειδή δεσμεύουν το διοξείδιο του άνθρακα και παράγουν οξυγόνο, συμβάλλοντας σημαντικά στην αντιμετώπιση του φαινομένου του θερμοκηπίου. Δυστυχώς όμως στην Ελλάδα, το φυτό αυτό μένει απροστάτευτο αφού υπολογίζεται πως έχει χαρτογραφηθεί μόνο το 10-20% των λιβαδιών, αφήνοντας το υπόλοιπο 80% εκτεθειμένο στον κίνδυνο της καταστροφικής αλιείας.

Βλέποντας την πολιτική ηγεσία να μην υλοποιεί τις υποχρεώσεις της, η Greenpeace στήριξε την πρωτοβουλία των αλιέων σηματοδοτώντας έτσι την έναρξη μιας νέας εποχής, όπου το αίτημα της προστασίας των θαλασσών δεν προέρχεται μόνο από τους «συνήθεις ύποπτους», αλλά και από τους ανθρώπους που εξαρτώνται άμεσα από αυτές. Ο τελικός στόχος αυτής της συνεργασίας είναι η δημιουργία θαλάσσιου καταφυγίου στην ευρύτερη περιοχή των Κυκλάδων με το νησί της Γυάρου να αποτελεί τον πυρήνα απόλυτης προστασίας όπου θα απαγορεύεται η αλιεία με οποιαδήποτε μέθοδο. Αυτό είναι και το κλειδί της επιτυχίας του καταφυγίου, το γεγονός δηλαδή, ότι οι ίδιοι αλιείς είναι διατεθειμένοι να μην ψαρεύουν σε μια περιοχή για να εξασφαλίσουν μακροπρόθεσμα το επάγγελμά τους.

Η παρούσα μελέτη αφορά δύο περιοχές στο νοτιοαντολικό τμήμα της Άνδρου που δεν αποτελούν τμήμα του δικτύου NATURA 2000, και έγινε με την επιστημονική συμβολή του Δρ. Π. Παναγιωτίδη και μιας εθελοντικής ομάδας επιστημονικής κατάδυσης που αποτελούνταν από τους Γιάννη Ίσσαρη, Μαρία Σαλωμίδη, Βασίλη Γερακάρη και Κώστα Τσιάμη. Από την συλλογή δεδομένων προέκυψε πως ένα μεγάλο μέρος του πυθμένα καλύπτεται από το συγκεριμένο φυτό, το οποίο βρίσκεται ακόμη σε άριστη κατάσταση. Ωστόσο, δεν παρατηρήθηκε μεγάλος αριθμός ψαριών.

«Η χαρτογράφηση της Ποσειδωνίας στην περιοχή των Κυκλάδων αποτελεί μια αυτονόητη κίνηση στην οποία θα έπρεπε να είχε προβεί το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης εδώ και καιρό», δήλωσε η Άντζελα Λάζου, υπεύθυνη της εκστρατείας για το θαλάσσιο περιβάλλον στο ελληνικό γραφείο της Greenpeace. «Όλοι πια αναγνωρίζουν την ανάγκη προστασίας των ελληνικών θαλασσών, οι περιβαλλοντικές οργανώσεις, οι επιστήμονες, οι τοπικές κοινωνίες. Είναι σειρά της ηγεσίας να κάνει το ίδιο», είπε η Άντζελα Λάζου.

«Οι παράκτιοι αλιείς έχουν κατανοήσει πως τα λιβάδια της Ποσειδωνίας είναι τόσο σημαντικά για τη θάλασσα και για τους ίδιους, όσο το δάσος για τους ξυλοκόπους», δήλωσε ο Δημήτρης Ζάννες, Πρόεδρος της Ομοσπονδίας Παράκτιων Αλιέων Νοτίου Αιγαίου. «Αυτό που έγινε ήταν η αρχή. Η Πολιτεία πρέπει να δώσει συνέχεια, ώστε η βαριά κληρονομιά της θάλασσας να περάσει και στα παιδιά μας», είπε ο Δημήτρης Ζάννες.

Το πρώτο βήμα έχει γίνει και οι χάρτες έχουν κατατεθεί στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης, το οποίο πρέπει άμεσα:

· Να χαρτογραφήσει τα λιβάδια της Ποσειδωνίας σε ολόκληρη την Ελλάδα και να απαγορεύσει την καταστροφική αλιεία πάνω από αυτά.

· Να καθορίσει θαλάσσια καταφύγια, υποχρέωση απέναντι στο Μεσογειακό Κανονισμό που έπρεπε να είχε υλοποιηθεί μέχρι το Δεκέμβριο του 2008.

Για περισσότερες πληροφορίες:

. Άντζελα Λάζου, υπεύθυνη εκστρατείας για το θαλάσσιο περιβάλλον,

Ελληνικό Γραφείο Greenpeace, Τηλ: 698461730, 210 38 06 374 & 375

. Δημήτρης Ζάννες, Πρόεδρος Ομοσπονδίας Παράκτιων Αλιέων

Νοτίου Αιγαίου, Τηλ: 6945370512

Δείτε εδώ την έκθεση της Greenpeace για την Ποσειδωνία

Δείτε τους χάρτες και τα αποτελέσματα της χαρτογράφησης στην ιστοσελίδα της Greenpeace

Πηγές από ιστοσελίδες:

www.greenpeace.gr

http://www.ana-mpa.gr/anaweb

2/3/09

Καθαρά Δευτέρα

Το πέταγμα

του χαρτοχταποδιού....

του χαρταετού....

....και του αετού.

Χρόνια πολλά, Καλή σαρακοστή

1/3/09

Όξω Κουτσοφλέβαρε, να 'ρθει ο Μάρτης με χαρά και με πολλά λουλούδια

Ο Μάρτης, πρώτος μήνας της Άνοιξης.

Πήρε το όνομα του από το λατινικό όνομα του θεού Άρη (Mars = Άρης).

Η λαϊκή φαντασία του έδωσε ένα σωρό παρατσούκλια, όπως Ανοιξιάτη (γιατί είναι ο πρώτος μήνας της Άνοιξης), Γδάρτης, Παλουκοκάφτης Κλαψομάρτης, Πεντάγνωμος (για το ευμετάβλητο του καιρού), Βαγγελιώτης (λόγω της γιορτής του Ευαγγελισμού), Φυτευτής, και άλλα δηλωτικά της φυσιογνωμίας του, που έχουν σχέση με ιδιότητες ή πράξεις που του αποδίδονται. Τα πιο πολλά από αυτά βρίσκονται μέσα στις παραδόσεις και τις παροιμίες που έπλασε ο λαός για να εξηγήσει τις απότομες μεταβολές του καιρού ή τις βαρυχειμωνιές που παρατηρούνται μέσα στο Μάρτη. Τα απρόοπτα της βαρυχειμωνιάς που συνήθως επιφυλάσσουν οι τελευταίες ημέρες του Μάρτη, οι «μέρες της γριάς» όπως λέγονται, θέλει να εξηγήσει η πολύ γνωστή στην Πελοπόννησο παράδοση της «λιθωμένης γριάς».

"Ητανε μια βολά μια γριά κι είχε κάτι κατσικάκια. Ο Μάρτης τότε είχε εικοσιοχτώ μέρες και ο Φλεβάρης τριανταμία. Ήρθε εκείνη την εποχή ο Μάρτης κι επέρασε χωρίς να κάμει χειμώνα και η γριά από τη χαρά της που βγήκανε πέρα καλά τα πράματα της, εγελάστη και είπε:

- Πρίτσι Μάρτη μου, στην πομπή σου. Μπήκες, βγήκες τίποτα δε μόκαμες. Τ' αρνοκατσικάκια μη' τα ξεχείμασα. Τότε ο Μάρτης επείσμωσε κι εδανείστη τρεις μέρες απ' το Φλεβάρη κι έρριξε χιόνια πολλά. Η γριά απιστόμισε το λεβέτι της κι εχώθη απουκάτου με τα πράματά της κι από τον πολύ χειμώνα τα κατσικάκια της εψόφησαν. Κι από τότες σούρνει ο Μάρτης τριανταμία και ο Φλεβάρης εικοσιοχτώ, γι' αυτό τον λεν και κουτσό και κουτσοφλέβαρο. Ένεκα γι' αυτό πόπαθε εκείνη η γριά τις τρεις υστερνές μέρες του Μάρτη, τις λένε μέρες των γριών. Κι ονοματίζουνε κάθε μια με τ' όνομα μιανής από τις πλιό 'λικιωμένες γριές του χωριού. Και αν τύχει καλή ημέρα λεν πως η γριά είναι καλή κι αν τύχει κακοκαιρία λένε πως από την κακία της γίνηκε».

Σαν βγει ο Μαρτιάτικος ήλιος, βγαίνει γιά καλά! Καίει και μαυρίζει τα πρόσωπα των παιδιών, κι η μαυρίλα για το λαό μας σημαίνει ασχήμια, προπάντων για τα κορίτσια που τα ήθελε άσπρα και ροδομάγουλα:

«Οπόχει κόρη ακριβή, το Μάρτη ο ήλιος μη την ιδεί»

Για το λόγο αυτό, από την 1η έως τις 31 του Μάρτη, τα παιδιά φορούν στον καρπό του χεριού τους ένα βραχιόλι φτιαγμένο από στριμμένη κόκκινη και άσπρη κλωστή το λεγόμενο «Μάρτη», ο οποίος σύμφωνα με την παράδοση προστατεύει τα πρόσωπα των παιδιών από τον ήλιο για να μην καούν. Τον φορούν μέχρι τέλος του μήνα κι ύστερα τον βγάζουν και τον κρεμούν στις τριανταφυλλιές. Έτσι τα μάγουλά τους θα γίνουν κόκκινα σαν τριαντάφυλλα. Αλλού πάλι τον έδεναν στις λαμπάδες της Ανάστασης και καίγονταν μαζί, ή γύρω απ' τ' αρνιά που έψηναν.

Η φωτογραφία συμβολική, για την ανατολή της Άνοιξης, είναι και σημερινή.

Καλό μήνα, καλή Άνοιξη.

Τα λαογραφικά στοιχεία από τις ιστοσελίδες:

http://www.korinthorama.gr/korinthia/aipytos/5/page138.html

http://www.lidoriki.com/2008/02/blog-post_4485.html